Critical Thinking

Uit de bevolking, ook de mensen die alleen

Uit recent onderzoek (Fors & Brüle, 2017) blijkt dat
Zweden veel gelukkiger zijn in een individualistische maatschappij. Nergens
zijn er zoveel eenpersoonshuishoudens als in Zweden. Filip Fors en Bengt Brülde
onderzochten het verband tussen individualisme en geluk bij de Zweedse
bevolking. Onder individualisme verstaan we dat we onze individuele rechten
boven die van de gemeenschap stellen. Het individu staat centraal en moet de
vrijheid krijgen om zich te kunnen ontplooien.

 

Op individualisme scoort Zweden zeer hoog. Ze hebben de
mogelijkheid om alleen te leven als ze dat willen, voornamelijk omdat ze niet
afhankelijk zijn van familie. Waar andere populaties zijn aangewezen op hun
ouders of kinderen, kan de Zweedse populatie terugvallen op de staat.

 

Filip Fors, socioloog aan de Umea-universiteit legt uit dat
Zweden het verrassend goed doen op het gebied van gevoelsmatig alleen-zijn.
Ongeveer 2 procent van de Zweden beweert een echte vriendschap te missen. Alleen
in Duitsland en Zwitserland ligt dat cijfer lager.

 

Volgens Brülde zijn de mensen nog steeds veel gelukkiger in
een individualistische maatschappij waar ze van niemand afhankelijk zijn en
waar ze hun eigen leven naar eigen wil kunnen inrichten. Ook de World Happiness
index bevestigd Brüle haar statement. In de meeste Oost- en Zuid Europese
landen geeft een veel groter deel van de bevolking aan gebrek te hebben aan een
goede vriend. Verder tonen de Zweden een hoge ‘omgangsfrequentie’. Dit wil
zeggen dat het merendeel van de bevolking, ook de mensen die alleen leven, ‘s
avonds toch gezelschap hebben. Het uiteindelijke eenzaamheidsgevoel ligt in
Zweden op 5 procent terwijl het percentage in landen zoals Italië, Hongarije en
Bulgarije boven de 10 procent ligt. Uit deze uiteenlopende cijfers kunnen we
afleiden dat inividualisering grotendeels afhangt van de samenleving of cultuur
waarin het individu vorm krijgt