Critical Thinking

Engeland Navy werd bekend gemaakt dat de blokkade

Engeland speelde in de eerste wereldoorlog een bepaalde rol. Maar wat voor rol? Engeland was voornamelijk bezig met het ontwikkelen van blokkadeplannen tegen Duitsland. De reden dat Engeland bezig was met blokkade plannen was omdat Engeland zich grote zorgen maakte om de snelgroeiende economische macht van Duitsland. Duitsland ontwikkelde industrieel erg snel. Zo betrokken ze zich steeds meer met de markten die de Britten eerst beheersten. Engeland was bang dat Duitsland de Britse toevoer stop ging zetten. Ook waren er geruchten rondgegaan dat Duitsland het leger wou uitbreiden. Engeland zag dit als een enorme bedreiging. Engeland moest nagaan wat de gevolgen zouden kunnen zijn als Duitsland daadwerkelijk de toevoer van goederen tegen zou gaan. En hoe ze dat probleem kunnen voorkomen. Maar een blokkade zou desastreus kunnen zijn. Aan de studie van de Royal Navy werd bekend gemaakt dat de blokkade ook daadwerkelijk desastreus was. In diezelfde tijd toonde de mensen dat Duitsland zelf, nog veel afhankelijker was dan Engeland. Zo was Duitsland nog meer afhankelijk van de open aanvoerlijn van grondstoffen. Duitsland de had grondstoffen nodig voor de productieproces om voort te kunnen zetten. Hieruit werd de conclusie gehaald dat Engeland de Duitse havens als wapen konden gebruiken. Engeland kon een volledige blokkade plaatsen. Uit de plannen werd geworpen dat het Britse leger, toen nog de sterkste, de hoofdrol kreeg. Op zee voelde men alle macht, ze konden als het ware tegen alles op. De blokkade was toen uiteraard een groot succes. Althans dat is waar de Britse marine op hadden gehoopt. Er lekte namelijk wat informatie van de Britse plannen naar buiten, en de Duitse regering ging de gevolgen van de blokkade zelf onderzoeken. Uit het onderzoek bleek dat de blokkade voor het Duitse Rijk dodelijk zou kunnen zijn. De Duitse admiraal Tirpitz had zijn mening dat het Duitse leger zo sterk zou moeten zijn dat de Britten hun blokkade plannen niet meer kunnen voortzetten.   Alfred von Tirpitz, Duitsland, 19 maart 1849 – 6 maart 1930  De blokkade plannen van Engeland bleek illegaal te zijn. Zo zou Engeland haar blokkade plan moeten minimaliseren. Om zoveel mogelijk doden te voorkomen hadden de Britten de plannen wat afgezwakt. Maar Duitsland had net zo een illegaal antwoord op de Britse plannen. De blokkade zorgde er meerdere keren voor dat Nederland bijna bij de oorlog betrokken werd. De Duitse vlootbouw werd vaak tot aanleiding van de Eerste Wereldoorlog genoemd. Maar er zaten nog meer aanleidingen aan vast. In 1960 kwam Engeland met een uitbreiding van haar zeemacht.   Een Duitse vloot, van www.geheugenvannederland.nl               Engelse rol In het vorige hoofdstuk hadden we het over de militarisering van Duitsland, en hoe Engeland ermee omging. Maar wat was nou ‘precies’ de rol van Engeland?. Zoals gelezen in het vorige stuk was  Engeland voornamelijk bezig met de blokkade plannen tegen Duitsland. Maar dat zegt nog niet zoveel over de werkelijke rol van Engeland. Tijdens de ‘Grote oorlog’ hoorde Engeland bij de geallieerden samen met Japan, Servië, Rusland, Frankrijk en België. Het woord ‘wereldoorlog’ komt aan de ene kant neer op de Engelse en Franse troepen die naar Europa werden gehaald. Aan de andere kant op de gevechten die rond Afrika plaatsvonden. In 1917 kwamen de Verenigde Staten erbij. Dat gaf de geallieerden een groot voordeel. De oorzaak van de oorlog was de moord op Franz Ferdinand. De oorlog was tussen de centralen die onder leiding stond van Duitsland, en de Triple Entente (Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk en het Russische Rijk). Italië stelde zich neutraal op omdat Italië het niet volledig eens was met de Duitse plannen. Door de Britse deelname veranderde de oorlog tot een ‘wereldoorlog’.  Engeland was afhankelijk van de import van etenswaren en goederen, daardoor werd de U-bootcampagne (een Duitse onderzeeboot) erg belangrijk. U-47      Begin 1900 kwam de Dreadnought. Dat was een nieuw type oorlogsschip. Het Verenigd Koninkrijk moesten hun vloot opbouw bouwen. Hier maakte Duitsland gebruik van door de investeringen op te voeren in haar marine. Duitsland wilde meer militaire kracht voor op zee. Engeland zag hiermee hun overheersing in gevaar komen. Na de Tweede Burgeroorlog zochten het Verenigd Koninkrijk bondgenoten. Maar Duitsland liet geen Engelse verzoeken toe. Engeland ging toen naar Frankrijk tot Rusland om verzoeken te doen. Daaruit ontstond de ‘Triple Entente’. Hierdoor zag de Duitse natie zichzelf als een slachtoffer. Het Verenigd Koninkrijk bezat veel koloniën, in tegenstelling tot Duitsland die weinig koloniën had. Engeland had veel grond gewonnen van Het Ottomaanse Rijk. Door de neutraliteit van België te toetakelen verklaarde Het Verenigd Koninkrijk aan Duitsland de oorlog. Om terug te komen op de rol van Engeland, werd er in 1914 een propagandabureau opgericht door Engeland. Het wist de landen die neutraal waren echt te beïnvloeden. In 1917 kwam de ‘departement of Information’.   Dit allen kortgezegd : Engeland zocht een manier om de haat tegen Duitsland op te wekken. Ook had ze voor een wereldoorlog gezorgd (van oorlog naar wereldoorlog). Engeland was erg belangrijk voor Rusland en Frankrijk, want samen vormden ze de Triple Entente.       Economische macht Begin 1900 begon Engeland zich grote zorgen te maken over de snelgroeiende economische macht van Duitsland. Duitsland maakte een enorme industriële groei door, en nam markten over die voorheen door Engeland beheerst werden. Daardoor begon Engeland zich af te vragen wat er zou gaan gebeuren als alle taken werden overgenomen door Duitsland. En Duitsland wou haar marine uitbreiden. Hoe reageert Engeland hierop?. Engeland moest de gevolgen inzien. Naar mate de Duitse vlootbouw zich uitbreide, werd de bedreiging voor Engeland steeds groter. Dat was voornamelijk zo omdat het Verenigd koninkrijk toen de sterkste zeemacht was van de wereld. De Duitse vloot zou ook brandstof kunnen inladen. Aangezien Engeland erg afhankelijk was van de toevoer van grondstoffen, maakte ze zich behoorlijk wat zorgen. Zo kon Engeland een tekort aan grondstoffen etc. verwachten. Als ze een tekort zou hebben, betekent dat Engeland minder welvarend zou zijn, en haar macht overgaat naar Duitsland. Naast de gewone vloot óp het water, had Duitsland ook nog een onderzeeër (U-47). Die bracht nog veel meer schade aan de boten die op het water varen. Zo liet de Duitse onderzeeër een Engelse vloot zinken, de ”Lusitania”.   Engelse passagiersschip. Lusitania.             Aan boord van de ‘Lusitania’ waren er ook Amerikanen. Hierdoor keerden de Amerikanen zich ook steeds meer tegen Duitsland. Het Verenigd Koninkrijk was nog wel rijker dan Duitsland. De reden dat Duitsland ook nog onderzeeërs hadden was omdat ze een onbeperkte duikbootoorlog had aangekondigd. Duitsland viel alle tegemoet komende schepen aan. Waaronder dus de Lusitania. Maar toen Duitsland hoorde dat Amerika zich nog meer tegen Duitsland bekeerde, werd de duikbootoorlog opgeheven.             Edward Grey  Edward was de zoon van Kolonel George Henry Grey met zijn echtgenote Harriet Jane Pearson. Edward was de oudste van de zeven kinderen van de Kolonel. De grootvader van Edward, George Grey, was een liberaal politicus. Edward ging 3 jaar naar de Temple Grove school van 1873 tot 1876. Zijn vader stierf in 1874 en zijn groot vader ging verder met het verzorgen van Edward. George stuurde Edward naar Universiteit van Oxford. Edward was een luie student en was meer geïnteresseerd in sport en verliet de Universiteit zonder  een diploma. In 1882 stierf zijn grootvader en erft Edward 8,1 km² grond en krijgt een maandinkomen. In 1884werd Edward minister van Financiën doordat hij aan zijn buurman vroeg, die de First lord of the Admiralty was, om werk. Zijn buurman wist dat Edward geïnteresseerd was in politieke zaken. Edward had een vast standpunt in buitenlandse politiek tijdens de crises in Marokko. Na de moord op Franz Ferdinand had Grey nog geprobeerd om de vrede nog te behouden. Dat deed hij door een voorstel uit te brengen dat Oostenrijk-Hongarije Belgrado in bezit mochten nemen. Dat voorstel mislukte maar kon het Britse regering overhalen om tijdens de oorlog deel te nemen terzijde van Frankrijk. Dit deed hij door de inval van de Duitsers op België te benadrukken. Later had hij Verenigden staten ook nog kunnen overhalen om bij hun aan te sluiten en sterker werden tegen Duitsland. Duitsland verklaarde de oorlog op 3 augustus aan de Franzen en opende de aanval op België. Daar dat incident werd het Britse rijk ook betrokken bij de oorlog.  Grey vond dat het van belang is om Frankrijk en België te steunen.                    Edward Grey (1862-1933) gevonden op telepraph.co.uk       De Britse plannen (welke plannen?) door de snel groeiende economie van Duitsland moest England maatregelen nemen om zeker te zijn van een onverwachte aanval van Duitsland. Dit land maakte een hele grote industriële ontwikkeling door en steeds meer kwaliteit spullen konden maken. Engeland daarentegen die van de gekoloniseerde landen veel goedkope grondstoffen en producten kreeg, vroegen zich af wat er zou gebeuren als die import onderschept zou worden door de Duitse concurrentie. Dat zou goed kunnen gebeuren tijdens een oorlog. In die tijd wisten ze al dat Duitsland haar marine nog wilden vergrootten en dat zagen de Britten als een bedreiging. De Britse marine kreeg een bevel om de gevolgen na te gaan wat er zou kunnen gebeuren als Duitsland de import van de goederen toch onderschept en hoe ze dat konden voorkomen. De Royal Navy  voerde een heel onderzoek uit van de economie van Duitsland en wat een blokkade zou kunnen doen. Daaruit bleek dat Duitsland afhankelijk was van grondstoffen die ze importeerde voor het productieproces. Zo kon Engeland een blokkade bij de Duitse haven zetten waarmee Duitsland geen grondstoffen meer binnen kreeg. Dit was het plan voor als Duitsland de grondstoffen van de Engelsen onderschepten tijdens een oorlog. Hankey was een Britse majoor gesteund door admiraal Fisher werden geholpen door meerdere admiralen en ontwierpen een economische blokkade plan die de Britse marine moesten uitvoeren. Dat plan overtrad de internationale zeewetten die door de Britten zelf waren opgesteld en niet aanvaardbaar zou moeten zijn. Maar het marine plan werd door de meerdere regeringen van de bondgenoten bestudeerd en toch aanvaard. In 1909 kreeg het een definitieve naam:’ Imperial Defence Committee’. Dit plan zou een grote landoorlog moeten kunnen voorkomen. Omdat de Britten in die tijd de meeste macht op zee hadden, voelden ze zich zelfverzekerd en voelden zich zeker in staat om het plan succesvol uit te voeren. Het plan werd deels gelekt en de begon de Duitse regering een onderzoek naar de gevolgen van de Britse blokkade. Uit dat onderzoek bleek dat ze dezelfde uitkomst hadden als de Britse plan. De blokkade zou de dood van Duitsland zijn. De Duitse admiraal Tirpitz heeft zodanig de Duitse vloot versterkt zodat het net zo sterk was als de Britse vloot.   Engeland breidde de zeemacht met “Dreadnought”. Dat is een geheel nieuw type slagschip dat alle andere schepen overtrof. Door deze uitvinding had Engeland de macht positie op zee verzekerd voor jaren.                                   ” Dreadnought” gevonden op brittanica.com Het was mogelijk voor de Britten om een tijdje geen of weinig schepen te bouwen en oude schepen te recyclen om meer “Dreadnought” te maken.  Men kon zich nog niet voorstellen wat er dan zou gebeuren. Maar doordat de Dreadnought nu sterker was dan de Duitse vloot was er geen serieus gevolg. Het is dan ook niet gek dat Duitsland zich verzette tegen Britse plannen. Door de Dreadnought had Duitsland een grote achterstand op Engeland. Dat zag men als een poging om druk op Duitsland te zetten. Het werd nog erger toen Duitsland geconfronteerd werd met berichten over Brits Russische verdrag dat ze als een  begin van een bondgenootschap tegen Duitsland. De Duitse regering begin zich nu echt zorgen te maken en dat werd erger toen de Franse president in 1908 een officieel bezoek deed bij Engeland, de Franse kranten hadden vooral als onderwerp ‘Engeland versterken’.  In dat jaar had de Britse koning een vergadering met de tsaar en de Franse president. De Duitsers vermoeden dat er nu over een militair verdrag word gesproken en namen maatregelen. Duitsland isoleerde het land helemaal om zo gereed te zijn op een aanval.                     Bondgenootschap met Rusland George Frederiks Ernest Albert  George Frederiks Ernest Albert was de koning van het Britse rijk en regeerde vanaf 6 mei 1910 tot aan zijn dood in 1936. Ook was hij keizer van Indië en de eerste koning van de Ierse vrijstaat. George nam vanaf zijn 12e al dienst in de Royal Navy, maar plotseling stierf zijn broer Albert Victor werd George troonopvolger. In 1893 trouwde George met de verloofde van zijn broer. Haar naam was  Mary van Teck. Mary had bij haar geboorte een bijnaam gekregen en is daarom onder haar familie ook wel bekend als “May”. Toen zijn vader in 1910 stierf, werd George de nieuwe Koning van het Britse rijk. Ook was hij de enige keizer die aanwezig was bij de kroningceremonie en werd daarbij gekroond als keizer met de Imperial Crown of India. Na het einde van de Eerste Wereldoorlog nam hij afstand van zijn Duitse titels. George werd in zijn later regeer periode ziek en stierf aan de ziekte. Na zijn dood werd zijn oudste zoon Eduard Koning van het Britse rijk.    Nicolas II Aleksandrovitsj Alexander III was de vader van Nicolas en hield hem zo veel mogelijk buiten van de regeringsactiviteiten die Alexander had gedaan. In 1894 overleed Alexander tijdens de treinramp van Borki en moest Nicolas zonder enkele ervaring van bestuurservaring gaan regeren. Hij werd op 26 mei 1896 gekroond in Moskou.  Nicolas kreeg van vele critici de bijnaam Bloedige Nicolaas  vanwege de executies van politieke tegenstanders en de uitoefeningen van militaire campagnes.  Door de executies vond de priester Georgi Gapon dat de tsaar door het volk vervloekt is. De priester bleek van het departement van de politie te zijn. Op 17 februari in dat jaar gooide de socialist Ivan Kaljajev een bom op het voertuig van de tsaar. De tsaar werd gesteund door Pjotr Stolypin die veel deed voor de ontwikkeling van Rusland. In 1911 werd Pjotr in het zicht van de tsaar vermoord door een kogel.  Familie   Nicolaas werd geboren als het kind van Alexander III en Maria Fjodorovna. Maria werd de prinses Dagmar van Denemarken en was het 2e kind van Christiaan IX en Louise. Maria was het zusje van Frederik VIII van Denemarken. Haar zus was de vrouw van koning Eduard VII die koning van het Verenigd Koninkrijk was, regeerde tot zijn dood in 1910. George was de zoon van Eduard VIII. Nicolaas en George hadden vanwege hun verwantschap een reden om een bondgenootschap met elkaar te voeren     Conclusie Terugkomend op alle deelvragen : Engeland was tijdens WOI voornamelijk bezig met het ontwikkelen van blokkadeplannen. Engeland maakte van een gewone oorlog een wereldoorlog. Alleen door haar deelname. Als het Verenigd Koninkrijk niet had deelgenomen aan de oorlog zou het geen wereldoorlog zijn. Engeland zag de militarisering van Duitsland als een bedreiging en bedacht een (illegale) blokkade. Maar al gauw kwam Duitsland met een (illegaal) antwoord. Engeland kwam met een slagschip om Duitsland tegen te houden. De voornaamste reden waarom Engeland onrustig was over de snel groeiende economische macht van Duitsland was omdat ze anders een groot tekort zou hebben aan goederen en etenswaren aangezien Engeland erg afhankelijk was. Edward Grey probeerde na de moord op Franz Ferdinand de vrede te behouden. En de Triple Entente te steunen (hij heeft de Triple Entente bij elkaar gebracht).  Duitsland kon door de blokkade van Engeland geen toevoer van grondstoffen meer krijgen. Dat was de voornaamste reden dat ze zich er tegen hadden verzet. Ook was Duitsland tegen het idee dat Engeland bondgenoten ging zoeken. Toen de Triple Entente uiteindelijk gevormd was, voelde Duitsland zich als slachtoffer. Rusland vormde samen met Engeland en Frankrijk de Triple Entente. De twee landen hadden ook een familieverband. De tsaar van Rusland was een neef van de Koning van Engeland.   Alle deelvragen samengevat komen we eindelijk bij de hoofdvraag. Waar en wanneer werd Engeland betrokken bij de Eerste Wereldoorlog?  Het begon allemaal met de vlootbouw van Duitsland. In de havens van Duitsland tijdens de blokkade in 1914, begon er langzamerhand een oorlog te komen. De duikbootoorlog begon. Nadat een Engelse passagiersschip te zinken werd gebracht door Duitsland, hief Duitsland de oorlog op. Engeland zocht na de Tweede burgeroorlog bondgenootschappen. Duitsland liet de Engelse verzoeken niet rondgaan. Engeland ging toen naar Frankrijk tot Rusland om verzoeken te doen. Daarmee vormden ze de Triple Entente. Duitsland voelde zich als slachtoffer. 4 augustus 1914 verklaarde het Verenigd Koninkrijk de oorlog aan Duitsland.   

x

Hi!
I'm Simon!

Would you like to get a custom essay? How about receiving a customized one?

Check it out